محتاجم به لبخندت ...

                     حمید هنرجو


هلا ای آنکه آگاهی به راز مرگ شب بوها
همیشه ذکر خیرت هست اینجا با پرستوها

در این بیغوله ، عمری خون دل خوردیم و زان سوتر
خبر آمد به جان شهر افتادند زالوها

نماندی ، نای نی بند آمد و آئینه شد دلتنگ
بسی خون بر جگرها مانده و سرها به زانوها

تو را می خواهم ای آبی تر از دریا ، همین فردا
بیا روشن تر ازخورشید ، با آرامش قوها

مرا این روزها دریاب ، محتاجم به لبخندت
سکوت گریه انگیزی است پشت این هیاهوها

اگر گمگشته ی راهم ، اگرآهم ، خیالی نیست
نشانی می دهد رد توام از چشم آهوها

کد خبر: 91020703305

پنجشنبه ۷ اردی‌بهشت ۱۳۹۱ - ۱۱:۰۴

                                  /عطر کتاب در اردیبهشت تهران/

      شعرهای کودکانه‌ی حمید هنرجو در نمایشگاه کتاب

سرویس : فرهنگی و هنری - ادبیات و نشر

حمید هنرجو از در دست انتشار بودن مجموعه‌ی شعر «بوی تمشک» برای کودکان در نمایشگاه کتاب خبر داد.

به گزارش خبرنگار کتاب خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این شاعر گفت: مجموعه‌ی شعر «بوی تمشک» شعرهای جدید من برای کودکان است که نگاه انسان‌گرایانه‌ای به زندگی امروز و نوع زندگی در گذشته برای کودکان دارد.

او افزود: این مجموعه‌ی شعر مضمون‌هایی عاطفی و اجتماعی دارد و در واقع تلاش کرده‌ام که کودک امروز را با گذشته‌های شیرین و از یادرفته‌ی فرهنگ کشور که همان ساده‌زیستی است، آشنا کنم و برای او فضاهای غیرشهری را که کودک امروز کم‌تر در آن فضاها تنفس کرده است، یادآوری کنم.

هنرجو همچنین گفت: این کتاب هم‌اکنون برای انتشار و عرضه در نمایشگاه کتاب از سوی انتشارات سروش مراحل چاپ را می‌گذراند و قرار است با تصویرگری رنگی و کیفیت قابل توجهی به مخاطبان عرضه شود.

او در ادامه عنوان کرد: کتاب دیگری با نام «سید شاعران انقلاب» با موضوع زندگی، اندیشه‌ها و آرای ادبی زنده‌یاد سیدحسن حسینی تدوین کرده‌ام که از سوی انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی در دست چاپ است و طبق گفته‌های مسؤولان انتشارات، احتمالا این کتاب نیز به نمایشگاه کتاب می‌رسد.

او افزود: این کتاب بالغ بر 100 صفحه است و در آن نظرگاه‌های دوستان و نزدیکان سیدحسن حسینی مانند موسی بیدج، سعید یوسف‌نیا و دیگر افرادی که با او در رادیو همکاری داشته‌اند و از او خاطراتی دارند، آمده است.

گلدسته ها اگر روزی سه بار
مضلومیت زهرای علی را فریاد بزنند
باز هم کم است...

این را من نمی گویم 
کوچه های خاکی شهرم می گویند
که این روزها
پذیرای دسته های عزادار است

فانوس
در موعد تدفین شبانه مادر هستی
آرزوی خورشید شدن داشت
تا چشم جهان
غربت علی و فاطمه را ببیند  

مدینه !
به فریاد درآ
و حاکمان امروز خود را به محکمه وجدان فراخوان
که چرا صلوات زائران عاشق فاطمه و محمد را 
در حنجره می خشکانند...                            

      اینجا فرشته ها یه حسی دارن ...         


                                                       حمید هنرجو


یه آشنا با لهجه ملیحش
منو صدا می زنه تا ضریحش

تو صحن پاک و فوج یاکریمش
هزار هزار دل یتیم ، مقیمش

بازم داره دریا تلاطم می شه
دلم تو سیل جمعیت گم می شه
 
آهای آهای ! کبوترای گنبد
شما بگین ، خودش منو صدا زد ؟

اینجا بوی غریبی گل می آد
بوی رضا ، بوی توسل می آد

اینجا فرشته ها یه حسی دارن
سر روی شونه های هم می ذارن

بس که ستاره تو حرم می باره
آیینه هم روشنی کم می آره

من اینجا عاشقی رو یاد گرفتم
نشونی از امام جواد گرفتم


شب که می شه ، یه آسمون ستاره
تسبیح عاشقا می شه دوباره

عاشقا که ماهو طواف می کنن
دیوای روسیاه غلاف می کنن

نسیم مهرش ، انتها نداره
کوچه بی نسیم ، صفا نداره

رو زخم عاشقاش که دس می کشه
دنیا تو روشنی نفس می کشه

بذار بگم راز شقایق اینه
آی آدما! دنیای عاشق اینه

این که شقایق ، دل پرخون داره
داغ مسافر خراسون داره ...

الهی زائر چشات شه این دل
اگه قبول کنی ، فدات شه این دل

هرکی دلش با تو باشه یه چیکه
تو آینه کاری حرم ، شریکه

مشهد تو یه آسمون حضوره
تبسم خدا تو قاب نوره

شمیم توس و عطر قائناته
مشهد تو سینه کائناته

با دست خالی اومدم ، کرم کن!
دل منو کبوتر حرم کن !

خدا می دونه برهوته شعرم
پر از خجالت سکوته شعرم ...

به گزارش بخش ادب خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، متن این ترانه با نام «عکس» هم‌زمان با هفته‌ی دفاع مقدس در پی می‌آید.

«عکس»

آخر قصه چی می‌شه؟

کی می‌ره و کی می‌مونه؟

یه برگ خسته تا کجا

اسیر باد و بارونه؟

*

به من بگو کی می‌رسه

میوه‌ی کال آرزو؟

واسه‌ یه بارم که شده

حقیقتو بهم بگو

*

چشمای تو بهم می‌گه

تو تا همیشه زنده‌ای

پر بزن از تو قاب عکس!

بگو هنوز پرنده‌ای ...

*

اینو ولی خوب می‌دونم

سکوت تو یعنی صدا

بخون دوباره از وطن

چکاوک شهید ما

*

این روزا باز تازه شده

حرف و حدیث سفرت

دنبال عکس تازه‌ان

روزنامه‌ها از پسرت ...!

*

عکستو می‌بینم، ولی

عکس تو رفتار می‌کنم

ازت خجالت می‌کشم

خودم رو تکرار می‌کنم

*

اسم تو اما تا ابد

یه پنجره به بودنه

یه آسمون ساده با

ستاره‌های روشنه

*

من و تو و یه قاب عکس

بازم سکوت، بازم نگاه

یه شال سبز، یه قمقمه

یه کوله‌پشتی و کلاه

*

یه ذره خاک و یه پلاک

یه دونه ساعت مچی

آخر قصه چی می‌شه؟

من که نفهمیدم، تو چی؟

انتهای پیام

شنیدم که قرار است همایشی در تجلیل از " محسن لیله کوهی " از دوستان شاعر برپا شود.
دوستان خواستند مطلبی کوتاه بنویسم ... من هم کوتاه نوشتم اما تصورم این است که از بیان واقعیت کوتاه نیامدم :

" لیله کوهی" را در دو مقطع از زندگی اش دیدم . بار اول در همایش های ادبی بود جوان و نوخاسته ، پرمو و کم گو  . شعرش به دل می نشست اما او نیز نظیر برخی دیگر - عمدتا بخاطر همان جوانی و نوخاستگی - در آن مقطع ، چندان تبلیغ و تبیین نشد و از منظر حسابگرانه بعضی ها به معدل بالایی از ادبیات نرسید و نرساندندش...

مقطع بعدی اما قدری متفاوت دیدمش. آن سر پرشور به زیر بود و چشمان درشتش به زمین خیره. انگار آدمهای مقابلش را با نظاره سایه شان بر زمین اندازه می گرفت و برای نخستین بار بود که "لیله کوهی" را ملبس به لباس طلبگی و تواضع می دیدم و با تکرار ملاقاتمان ، او را الحق شایسته فرزانگی حاصل شده یافتم. در چشم و اندیشه من اما او هنوز شاعری است با کلامی متین و لحظه هایی پر از صداقت و رفاقت. باشد که با اهتمام او و هم مسلکانش در آینده ای نه چندان دور ، ظهور عالمان بزرگی را به تماشا بنشینیم که با خورشید شعر و کلامشان تشنگان علم و ادب و معرفت سیراب شوند  ، چرا که حافظه تاریخی و ادبی این ملت فرهنگمدار ، چهره هایی چون "علامه طباطبایی " و دیگر علمای شهیر در عرفان و ادب را هنوز در خویش حفظ کرده است .

بلاتکلیفی دو ساله سپیده‌ شعر ایران در معاونت فرهنگی ارشاد

     ما یتیمان زمینیم با یتیمانت صفا کن ...!
                حمید هنرجو


ای تمام کهکشانها ، سطری از پیشانی تو
می گدازد جان شب را خطبه ی نورانی تو

ای تمام بود انسان در زلال آیه هایت
روح دریا در کلامت ، شور توفان در صدایت

نور ، تو ، شمس و قمر ، تو ، رادمرد دادگر ، تو
آخرین پیغامبر ، تو ، معنی خیرالبشر ، تو

آنکه همتایش نبیند تا ابد اهل زمین ، تو
رحمه اللعالمین تو ، اولین تو ، آخرین تو

ای رسول مهربانی ، باز آهنگ حرا کن !
ما یتیمان زمینیم ، با یتیمانت صفا کن !

قامت افراز ای قیامت مژده ی پایان ظلمت
پشت بت ها را بلرزان ، باز ای قامت قیامت

آبروی آفرینش ! عشق ، نام دیگر توست
هرچه باران ، هرچه دریا ، وامدار کوثر توست ...

تن برخی شعرهای بی‌محتوا، لباس شعر کودک می‌پوشانند

9 آبان 1389 ساعت 10:11

حمید هنرجو شاعر کودکان و نوجوانان در نشسست «آسیب شناسی شعر کودک و نوجوان» گفت: «برخی می‌خواهند در کشوری که شعر از زمان‌های بسیار قدیم یک رسانه بوده، به برخی آثار بی‌مایه و بی‌محتوا لباس شعر کودک بپوشانند.»

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، نشست «آسیب شناسی شعر کودک و نوجوان» دیروز (شنبه 8 آبان) با حضور حمید هنرجو و سمیرا معتمد جلالی به عنوان کارشناسان حوزه شعر کودک در سرای اهل قلم برگزار شد.

هنرجو در این نشست با بیان اینکه شعر کودک و نوجوان در ایران، پس از انقلاب اسلامی هویت مستقل یافت، گفت: پیش از انقلاب فعالان این حوزه انگشت شمار بودند و اکثر آنان هم شاعران بزرگسالی بودند که در حوزه کودک «دستی بر آتش» داشتند، اما بعد از انقلاب شعر کودک و نوجوان توانمندی‌هایش را نشان داد و توانست خود را به مخاطب اثبات کند.

وی ادامه داد: البته شعر کودک همچون دیگر حوزه‌ها در دوره‌هایی دچار هیجان‌زدگی شد، اما شکی نیست که این حوزه در سال‌های پس از انقلاب اسلامی اوج گرفت.

هنرجو با تاکید بر اینکه شعرهایی که در دوره جنگ ایران و عراق شاعران برای کودکان سرودند، متفاوت با دوره‌های دیگر بود، افزود: شعر کودک در زمان جنگ شرایط خاص و هیجانی خودش را داشت، اما پس از پایان جنگ این شعر بازگشتی خوب به جامعه داشت و حرف‌هایی که تا آن زمان فرصت زدنش را نیافته بود به جامعه انتقال داد.

این شاعر تصریح کرد: می‌توان گفت بعد از جنگ شاعران کودک و نوجوان به سمت فعالیت‌های جدی‌تری رفتند، اما اکنون که سه دهه از انقلاب می‌گذرد، آسیب‌هایی چون کتاب‌های بازاری در این حوزه وجود دارد که البته این آسیب نه فقط در این حوزه بلکه در بخش‌های دیگر ادبی هم دیده می‌شود.

هنرجو با تاکید بر اینکه برخی بر آثار بدون درونمایه لباس شعر کودک و نوجوان می‌پوشانند، اضافه کرد: آن‌ها خودشان هم می‌دانند که کتاب‌هایشان حرفی برای گفتن ندارد، چرا که اصلا محتوایی در آثارشان نیست.

این شاعر با بیان اینکه شعر، دیگر یک رسانه نیست و اکنون رسانه‌های دیگر به کمک شعر آمده‌اند، گفت: رسانه پلی میان کتاب و مخاطبان است و به نظرم رسانه‌ها پذیرفته‌اند که می‌توانند برای رشد کتاب در کشور کمک کنند.

هنرجو با تاکید بر اینکه برای مقابله با آثار بی‌محتوای بازاری باید از آثار شاخص حمایت کرد، افزود: گاهی تیراژ آثار بازاری از برگزیدگان کتاب سال هم بیشتر است و معتقدم هرچقدر از آثار برجسته حمایت کنیم به فرهنگ کشور خدمت کرده‌ایم.

هنرجو به قالب شعرهای کودک و نوجوان نیز اشاره کرد و گفت: اکثر شعرهای کودک و نوجوان در قالب چارپاره سروده می‌شوند؛ در حالی که قالب‌های دیگر مثل نیمایی و غزل هم قابلیت عرضه به کودکان و نوجوانان را دارند و شاعران بدون شک باید از این قابلیت‌ها بیشتر استفاده کنند.

سمیرا معتمد جلالی، دیگر سخنران این مراسم که با تاخیر زیاد به نشست رسید، در صحبت‌هایش گفت: معتقدم همزاد پنداری و قرار گرفتن جای کودکان مهم‌ترین کاری است که شاعران کودک و نوجوان باید انجام دهند و به نظرم تخیل مبنای حسی و مادی دارد.

وی تصریح کرد: کودک از انتزاع و تخیل دور است و نباید با او از تصاویر تخیلی سخن گفت. از طرفی باید با کودک آسان حرف زد.

کد مطلب: 85996

آدرس مطلب: http://www.ibna.ir/vdcg3y97.ak9ny4prra.html

  http://www.ibna.ir